Wnioski o dofinansowanie programów polityki zdrowotnej

realizowanych  przez jednostkę samorządu terytorialnego

BIULETYN SAMORZĄDOWCA 4/2020 - PROFILAKTYKA ZDROWOTNA W SAMORZĄDACH

Jak co roku okres wakacyjny lipiec-sierpień to czas, kiedy Oddziały Wojewódzkie NFZ publikują na swoich stronach internetowych ogłoszenie w sprawie składania wniosków o dofinansowanie programów polityki zdrowotnej realizowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego np. http://nfz.gov.pl/biuletyn-informacji-publicznej-zachodniopomorskiego-ow-nfz/dofinansowanie-programow-polityki-zdrowotnej-dla-jednostek-samorzadu-terytorialnego/. Termin składania wniosków na rok 2021 to 1 września 2020 r. Wnioski rozpatrywane są najczęściej według kolejności zgłoszeń, do wyczerpania środków finansowych przeznaczonych przez Oddziały Wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia.

W tebeli przedstawiony został wykaz Oddziałów Wojewódzkich NFZ, które opublikowały tego typu ogłoszenia:

 programpolityki

 

Zgodnie z definicją Program Polityki Zdrowotnej (PPZ) – jest to zespół zaplanowanych i zamierzonych działań z zakresu opieki zdrowotnej ocenianych jako skuteczne, bezpieczne i uzasadnione, umożliwiające osiągnięcie w określonym terminie założonych celów, polegających na wykrywaniu i zrealizowaniu określonych potrzeb zdrowotnych oraz poprawy stanu zdrowia określonej grupy świadczeniobiorców, opracowany, wdrażany, realizowany i finansowany przez ministra albo jednostkę samorządu terytorialnego.

Podstawowym aktem prawnym regulującym funkcjonowanie w systemie ochrony zdrowia programów polityki zdrowotnych jest ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 581, z późn. zm.). Jednostki samorządu terytorialnego opracowujące, wdrażające, realizujące i finansujące PPZ, mają obowiązek przekazania projektu programu do Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT) w celu zaopiniowania. AOTMiT jest zobowiązana sporządzić swoją opinię w ciągu 2 miesięcy.
Projekt programu nie podlega ocenie agencji, jeżeli stanowi kontynuację programu realizowanego przez jednostki samorządu terytorialnego w poprzednim okresie pod warunkiem, że poprzednio realizowany program został zaopiniowany przez agencję. Przez kontynuację rozumie się program, w którym nie została zmieniona interwencja oraz populacja oraz który jest realizowany nieprzerwanie w czasie.
Zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych art. 48d. Narodowy Fundusz Zdrowia może przekazać środki na dofinansowanie programów polityki zdrowotnej realizowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych w kwocie nieprzekraczającej:

  • 80% środków przewidzianych na realizację programu jednostki samorządu terytorialnego o liczbie mieszkańców nieprzekraczającej 5 tys.
  • 40% środków przewidzianych na realizację programu jednostki samorządu terytorialnego.

W tym celu należy złożyć wniosek (do pobrania ze stron NFZ) w formie papierowej do właściwego miejscowo Oddziału Funduszu, przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego. Wniosek musi zawierać:

  • nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
  • określenie Oddziału Funduszu, do którego kierowany jest wniosek;
  • wskazanie programu realizowanego przez wnioskodawcę;
  • określenie wysokości wnioskowanego dofinansowania;
  • określenie wysokości środków własnych wnioskodawcy lub środków przeznaczonych na realizację programu uzyskanych od innych podmiotów, wraz ze wskazaniem tych podmiotów;
  • harmonogram realizacji programu;
  • planowane koszty realizacji programu;
  • opis spodziewanych korzyści z realizacji programu;
  • informację o wymaganiach w zakresie zasobów rzeczowych i zasobów kadrowych oraz kompetencji osób, zapewniających prawidłowo realizację programu.

Do wniosku dołącza się:

  • pozytywną opinię Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji wydaną w trybie, o którym mowa w art. 48a ust. 7 ustawy o świadczeniach;
  • pozytywną opinię wojewody dotyczącą zgodności planowanego programu z priorytetami dla regionalnej polityki zdrowotnej, o których mowa w art. 95c ustawy o świadczeniach, oraz zgodności z celami operacyjnymi Narodowego Programu Zdrowia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (tj. z dnia 22 listopada 2019 r., Dz.U. z 2019 r. poz. 2365 ze zm.).

STARZENIE SIĘ SPOŁECZEŃSTWA

Jednostki samorządu terytorialnego (JST) dostrzegają problem jaki stanowi, w ostatnich latach w Polsce, nasilający się proces starzenia społeczeństwa. Udział osób starszych w populacji mieszkańców Polski systematycznie rośnie. Na koniec 2018 r. osoby w wieku 60 lat i więcej stanowiły w Polsce blisko 25% ogółu mieszkańców, podczas gdy w roku 2010 wskaźnik ten kształtował się na poziomie 19,6%. Również liczebność grupy osób w sędziwym wieku (80 i więcej lat) systematycznie wzrasta. W 2000 r. grupa osób osiągająca taki wiek liczyła 774 tys. (2% ogółu ludności), a w 2018 r. już prawie 1,7 mln co stanowi 4,3% ogólnej populacji Polski.
Skutki starzenia się społeczeństwa odczuwalne są przez samorządy w sferze ekonomicznej, poprzez zmniejszone wpływy z podatków od osób trwale niezdolnych do pracy w wieku 55-65 lat, a jednocześnie JST ponoszą zdecydowanie większe wydatki na pomoc społeczną dla osób starszych, realizowaną przez gminne, czy miejskie ośrodki pomocy społecznej, w postaci wypłacanych świadczeń socjalnych (zasiłków stałych, okresowych, celowych i innych.), bądź też zapewniając usługi opiekuńcze skierowane dla osób borykających się z problemami wynikającymi ze starości, choroby, niepełnosprawności, które wymagają pomocy innych osób, a nie posiadają rodziny lub rodzina nie jest wstanie takiej pomocy zapewnić. Z roku na rok zwiększa się zaangażowanie finansowe gmin w utrzymaniu pensjonariuszy z ich terenu w domach pomocy społecznej. Jednocześnie jednostki samorządu terytorialnego nie są w stanie w żaden sposób w praktyce zniwelować tempa tego wzrostu poprzez uzyskanie większych środków od rodzin pensjonariuszy.

OSTEOPOROZA

Jedną z głównych chorób cywilizacyjnych według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), która najczęściej dotyka osoby w wieku 60+ jest osteoporoza, która nieleczona prowadzi do poważnych powikłań (przedwczesny zgon, niepełnosprawność, kalectwo) i dużych obciążeń dla systemu ochrony zdrowia i opieki społecznej. Z badań wynika, że co piąta kobieta i co trzeci mężczyzna powyżej 60 r.ż. umiera w pierwszym roku po złamaniu bliższego końca kości udowej. Z najnowszego raportu NFZ na temat osteoporozy wynika, że szacowana liczba osób chorych na osteoporozę w Polsce w 2018 roku wyniosła 2,1 mln osób, z czego 1,7 mln to kobiety. W 2018 roku największe wartości chorobowości rejestrowanej charakteryzowały grupę wiekową 65–69 lat, było to odpowiednio: 123 tys. kobiet i 12 tys. mężczyzn. W tym samym raporcie NFZ wskazuje na fakt, że porównując szacowaną liczbę chorych z wartością chorobowości rejestrowanej, stopień niedoszacowania liczby chorych na osteoporozę w 2018 roku wyniósł 74% procent, co oznacza, że w praktyce w 2018 r. prawdopodobnie z osteoporozą borykało się 3,66 mln Polek i Polaków, to ogromna liczba chorych. Dane NFZ nt. osteoporozy, mówią o liczbie 120 tys. złamań w roku 2018, które najczęściej przypisywane są osteoporozie. Wartość refundacji świadczeń z tego powodu wyniosła prawie pól miliarda złotych (476 mln zł) są to wielkie obciążenia dla systemu ochrony zdrowia.
W roku 2019 samorządy zgodnie z zadaniami własnymi wynikającymi z ustawy o samorządzie (gminnym i powiatowym) podjęły działania zmierzające do podniesienie świadomości zdrowotnej lokalnego społeczeństwa na temat osteoporozy i jej skutków tworząc z sukcesami programy profilaktyki zdrowotnej poświęcone osteoporozie. Tak zrobiło Starostwo Powiatowe w Wałczu i Starostwo Powiatowe w Kołobrzegu, uzyskując dla swoich programów pozytywną opinię AOTMiT oraz wojewody zachodniopomorskiego i właśnie w sierpniu 2020 roku powiaty te będą ubiegać się o 40% dofinansowanie na rok 2021 z budżetu Zachodniopomorskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ.

Wydawca: SKIBNIEWSKI MEDIA, Warszawa